Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
9363 f7b4
Reposted fromfatique fatique viajestemdeszczem jestemdeszczem
4383 b69f
Reposted fromzzuuoo zzuuoo viazapominanie zapominanie
Tak mi trzeba wiedzieć, że się ktoś o mnie troszczy w tym obcym świecie. I wiem, jak bardzo nie zasługuję na tę troskę - ja z moimi idiotycznymi depresjami i całą tą maszynerią spekulacji.
— Halina Poświatowska
Reposted fromgdziejestola gdziejestola viaabeille abeille
Najtrudniej jest uwierzyć, że ja też zasługuję na szczęście.
3378 e7db 500
Reposted fromprzegrany przegrany viajasmyn jasmyn
Czeka na Ciebie ktoś, dla kogo oszalejesz. Kto będzie patrzył na Ciebie tak, jakbyś była dziełem sztuki, czymś wyjątkowym i pięknym. Kto nie pozwoli Ci zasnąć w nocy. Dla kogo będziesz odliczać godziny do kolejnego spotkania, czekać z podekscytowaniem. Tracić oddech i mieć mętlik w głowie. Kto będzie uważał, że Twoje żarty są zabawne. Komu będziesz chciała opowiadać każdy, nawet najmniejszy szczegół swojego dnia. Kogo będziesz mogła słuchać godzinami. I on pokaże Ci część siebie, której jeszcze nie znałaś, bezinteresownie, bo będzie się cieszył, że może pomóc Ci się rozwijać. Dowiesz się, że jesteś zdolna do takiej miłości, o jakiej wcześniej czytałaś jedynie w powieściach.
Cztery Wieki Później
Szkoda, gdyż miało być inaczej. Bywa, nie ta to złapię inną szansę.
Reposted fromorchis orchis viacytaty cytaty
6715 f7d4 500
5287 c496 500
8813 24f6 500
6778 7813 500
6787 2da8 500
Peace on earth
5035 9192
Zrozumiała, że nie samo czekanie jest najgorsze, ale to, co sobie wtedy wyobrażasz.
— Arturo Pérez-Reverte - Królowa Południa
Reposted fromtobecontinued tobecontinued viacytaty cytaty
... a ja nagle miałem dosyć tej piosenki (...) ludzi, którzy nie umieli żyć, miasta, które nie umiało nawet istnieć. I dziewczyny, która była gdzieś w tłumie, przez którą gotował mi się mózg, o którą bez przerwy biłem się sam ze sobą, o której nawet nie wiedziałem, czy mam dosyć jej, czy mam dosyć moich własnych durnych rozterek na jej temat.
— Kuba Żulczyk, Wzgórze psów, s. 532
1667 1915
Reposted frombjureczko bjureczko viayourheartbeat yourheartbeat
Można by przypuszczać, że cierpię na swoiste rozdwojenie jaźni. Inna jestem wobec miłych mi ludzi, a zupełnie inna, kiedy zostaje sama ze sobą. Ponura, obolała, z pretensjami do siebie.
— Wisława Szymborska
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl